Gister was na Bratislava mijn 2e indoor wedstrijd in Wenen. Hier stond voor mij een 1500 op het programma. Samen met Stefan Wessel hoopten we op de a-race, maar helaas werden wij hier na aanvraag niet toegelaten. We kwamen als sterksten in de haas loze B-race terecht. Er was weinig kans dat iemand anders de race hard zou maken, dus hadden Stefan en ik al besloten om zelf het initiatief te nemen als het te langzaam zou gaan. Na het startschot waren er twee gasten snel weg, waar ik vervolgens op een derde plaats achter kwam te lopen. De eerste 100 ging in 15, waarna het tempo daarna gelijk inzakte. Doorkomst op 300 was al 46/47, net wat langzamer dan het schema dat we wilden lopen. Na 350 zag ik een gaatje en kon ik de kop pakken. De schakeling naar een hoger tempo was toen erg lastig. Hoewel ik voor mijn gevoel constant bleef versnellen, gingen de rondjes steeds weer boven de 30. Het voelde allemaal heel easy, maar echt harder door versnelde lukte ook niet. Een mikpunt was op dat moment wel fijn geweest, maar het enige dat ik zag waren de komende bochten van de mondo baan. Even pakte ik een gaatje met de rest van de groep, maar in de laatste 300 meter kwamen ze wat terug. Na 1100 meter aan kop te hebben gesleurd en het mentaal erg zwaar te hebben gehad, kwam een Turk en Stefan Wessel mij voorbij. Eindtijd 3,55.53. Zeer tegenvallend weer dus. Voor de start en tijdens de race ging ik er nog voor, maar eigenlijk was het onbegonnen werk. Solo in je eerste 1500 echt knetter hard lopen is gewoon praktisch onmogelijk. Hopelijk krijg ik nog een keer de wind in de rug en kan ik wel in een sterke race starten dit seizoen om te laten zien dat het er echt wel in zit…

 

error: Content is protected !!